به گزارش پایگاه خبری پیام خانواده؛ رویداد منطقهای «رویش» در تاریخ ۱۳ شهریور ماه ۱۴۰۵ از ساعت ۹ تا ۱۷ توسط مجمع ملی خانواده در تهران برگزار شد. این رویداد تخصصی با محوریت شناسایی، ظرفیتسازی و شبکهسازی کنشگران خانوادهمحور، ویژه معلمان و فعالان حوزه تربیتی طراحی و اجرا گردید.
این رویداد با هدف همافزایی و تبیین مسیر همکاریهای فرهنگی میان معلمان و فعالان حوزه تربیتی برنامهریزی شده بود تا بستری برای تبادل تجربه، همافزایی و شبکهسازی کنشگران این عرصه فراهم آورد. با توجه به تحولات پرشتاب اجتماعی و نقش کلیدی خانواده در شکلگیری فرهنگ جامعه، برگزاری چنین رویدادهایی برای توانمندسازی معلمان بهعنوان حلقه اتصال با خانواده، ضرورتی اجتنابناپذیر محسوب میشد.
رویداد منطقهای «رویش» با حضور جمع کثیری از معلمان و فعالان حوزه خانواده در مجمع ملی خانواده برگزار شد. این رویداد شامل چند بخش اصلی خانواده؛ میدان اصلی کنشگری فرهنگی و نقطه آغاز تحول اجتماعی است با سخنرانی دکتر فاطمهسادات رازقی، مسئول بانوان و جانشین دبیر مجمع ملی خانواده، کارگاه ایدهپردازی و ظرفیتسازیو معرفی طرح حامین با تدریس دکتر علی صدرا، روانشناس و سفیر خانواده، و همچنین اکران ویژه مستند اجتماعی «آواتار» با حضور محمدرضا خوشفرمان کارگردان و عوامل تولید بود. استقبال چشمگیر شرکتکنندگان و تعامل پویا در بخشهای مختلف، نشاندهنده نیاز جدی به چنین رویدادهای تخصصی در حوزه خانواده و تربیت بود.
در ابتدا دکتر فاطمهسادات رازقی در سخنرانی خود با اشاره به تحولات پرشتاب اجتماعی، بر لزوم خروج مردم از جایگاه تماشاگر و ورود به عرصه مسئولیت اجتماعی تأکید کرد. ایشان خانواده را اصلیترین محیط شکلگیری فرهنگ و مهمترین میدان کنشگری فرهنگی دانست و با بیان اینکه خشت نخست خانواده، رابطه زن و شوهر است، گفت بدون ثبات، گفتوگو و احترام در رابطه زوجین، تربیت مطلوب فرزند ممکن نیست. ایشان همچنین با تفکیک مفهوم کنشگری از انجام وظیفه، تصریح کرد که کنشگر کسی است که مسئلهای برای او دغدغه شده و فراتر از حداقل مسئولیت رسمی خود اقدام میکند.

دکتر رازقی با اشاره به جایگاه راهبردی معلمان، گفت که معلم بهعنوان حلقه اتصال با خانواده، میتواند با ایجاد اعتماد، زمینهساز شناسایی مسائل، هدایت خانواده و تقویت مهارتهای والدین شود. ایشان با تأکید بر تغییرات نسلی، گفت که نسلهای جدید منتظر نمیمانند تا ما برای آنها راهحل طراحی کنیم و اگر بزرگسالان وارد گفتوگو نشوند، فرزندان مسیر خود را پیدا خواهند کرد. وی خانوادهمحوری را بهعنوان اصل اساسی رویکرد مجمع ملی خانواده معرفی کرد و گفت که هر مداخلهای باید در نهایت قدرت و توانایی خانواده را افزایش دهد، نه اینکه وابستگی ایجاد کند. ایشان در پایان، مقصد نهایی این مسیر را شکلگیری خانوادههای توانمندتر و کنشگران مؤثرتری دانست که بتوانند به خانوادهها برای حفظ و تقویت کارکردهای اصلی خود کمک کنند و تأکید کرد که اگر چنین شبکهای شکل بگیرد، خانواده بهجای موضوع فعالیت فرهنگی، به مهمترین عامل تحول فرهنگی و اجتماعی تبدیل خواهد شد.
در ادامه دکتر علی صدرا در کارگاه خود با ارائه طرحی با محوریت تقویت بنیان خانواده و استفاده از ظرفیت مدارس برای شناسایی و کاهش تعارضات خانوادگی، با انتقاد از رویکردهای کودکمحور در مدارس، تأکید کرد که بسیاری از مشکلات رفتاری و تحصیلی دانشآموزان، بازتابی از تنشها و ناامنی روانی موجود در فضای خانواده است. وی تغییر کانون توجه از کودکمحوری به زوجمحوری و خانوادهمحوری را نقطه آغاز مداخله معرفی کرد.
ایشان مخاطب اصلی این طرح را والدینی دانست که با تعارضات روزمره، فرسودگی رابطه یا طلاق عاطفی مواجهاند، اما همچنان به حفظ و پایداری زندگی مشترک علاقهمند هستند. در این چارچوب، از ظرفیت معلمان و مدرسه بهعنوان یک نقطه ورود امن و غیرتهاجمی به موضوعات خانواده استفاده میشود، بدون آنکه حریم خصوصی والدین نادیده گرفته شود. دکتر صدرا با اشاره به موانع کنشگری معلمان، تأکید کرد که نگرانی از دخالت در حریم خصوصی، کمبود وقت، مقاومت والدین یا نداشتن تخصص درمانی، نباید مانع ایفای نقش اجتماعی معلم شود. بهجای ورود مستقیم به مسائل تخصصی، معلم میتواند نقش تسهیلگر اعتماد و پل هوشمند میان خانواده و متخصصان را بر عهده بگیرد. وی تأکید کرد که معلم قرار نیست پاسخ همه مسائل را بداند؛ بلکه باید مسیر درست برای رسیدن به پاسخ را بشناسد.

در بخش عملیاتی طرح، پیشنهاد شد برای والدین دارای تعارض پنهان، کارگاههای تعاملی دونفره با موضوع بهبود رابطه زن و شوهر برگزار شود و خانوادهها به خدمات مشاورهای و آموزشی متصل شوند. نخستین گام، برگزاری یک دورهمی ۴۵ دقیقهای با عنوان «حال خوب ما، آرامش فرزندمان» است که در آن والدین بهعنوان یک تیم دونفره مخاطب قرار میگیرند. ایشان موفقیت این طرح را در شاخصهایی همچون افزایش تمایل والدین به حضور در جلسات مهارتافزایی، باز شدن باب گفتوگو در خانه و کاهش نشانههای اضطرابی و رفتاری دانشآموزان ارزیابی کرد. جمعبندی این کارگاه بر یک مسیر سهمرحلهای استوار بود: از گفتوگو به تصمیم و از تصمیم به اقدام واقعی.
در بخش دیگری از این رویداد، رونمایی و اکران ویژه فیلم مستند اجتماعی «آواتار» با حضور محمدرضا خوشفرمان کارگردان و عوامل تولید برگزار شد. این مستند که با رویکردی تخصصی و دغدغهمند توسط موسسه خانواده اسلامی و تربیت معنوی خاتم و با مشارکت خاتم مدیا تولید شده است، داستان سمیرا، روانشناس کودک و نوجوان را روایت میکند که در تلاش است نوجوانانی را که به دلیل تنهایی مفرط، مرز میان بدن واقعی و آواتار مجازیشان را از دست دادهاند، از دنیای پیکسلها به واقعیت زندگی بازگرداند.

این مستند به یکی از معضلات جدی نسل امروز یعنی گم شدن هویت واقعی در فضای مجازی میپردازد. نوجوانانی که ساعتها در دنیای مجازی غرق میشوند، کمکم مرز میان خودِ واقعی و خودِ مجازی را گم میکنند و این مسئله، پیامدهای روانشناختی عمیقی مانند افسردگی، انزوا و اختلال در هویتیابی را به همراه دارد. پس از اکران، گفتوگو و تبادل تجربه با حضور کارگردان و عوامل تولید برگزار شد و شرکتکنندگان به طرح پرسشهای خود پرداختند. این بخش با استقبال پرشور حاضران مواجه شد و بسیاری از معلمان و فعالان تربیتی، دغدغههای خود را درباره تأثیر فضای مجازی بر نوجوانان با عوامل مستند به اشتراک گذاشتند.
این رویداد با استقبال چشمگیر شرکتکنندگان مواجه شد و توانست دستاوردهای ارزشمندی به همراه داشته باشد. از جمله این دستاوردها میتوان به اکران ویژه مستند «آواتار» و آشنایی معلمان با چالشهای روانشناختی نوجوانان در عصر دیجیتال، تبیین نقش راهبردی معلمان بهعنوان حلقه اتصال با خانواده و تسهیلگر اعتماد، تبیین جایگاه خانواده بهعنوان اصلیترین محیط شکلگیری فرهنگ، ارائه رویکرد زوجمحوری و خانوادهمحوری بهجای کودکمحوری، ایجاد شبکه ارتباطی میان کنشگران خانوادهمحور و معلمان دغدغهمند، و تأکید بر مسیر سهمرحلهای گفتوگو، تصمیم و اقدام برای تحول پایدار اشاره کرد.